Już niedługo

Wstałam rano i zaczęłam przeglądać stare zdjęcia. A na nich wiosna. I jakoś tak się rozmarzyłam, więc gdy K. się obudził, zaczęłam mówić o tym jak to będzie fajnie, jak już w końcu zrobi się ciepło!

- I będą świeże warzywa i owoce!
- I zrobimy sobie ogródek z ziołami w kuchni przy oknie! Musimy kupić takie dwie duże doniczki, żeby w każdej mieściły się po trzy zioła!
- I będziemy jeździć do Pana Ziółko na zakupy!

I w tym momencie widzę, że K. patrzy na mnie z przerażeniem...
Po chwili stwierdza:
- Cholera, zaczynam się bać tej wiosny. Dobrze, że nie chcesz ula wstawić do sypialni, żeby mieć świeży miodek!

Nikt nie jest niezastąpiony

Idziemy do pracy. Śnieg pada, chodniki śliskie, więc w pewnym momencie prawie ląduję na tyłku.

K. przerażony mówi:
- Kochanie, uważaj na siebie! Przecież my niedługo lecimy na wakacje!
Ja, pół żartem, pół serio, odpowiadam:
- Spokojnie, ze złamaną ręką można w razie czego jechać...
K. po chwili:
-No a jak to będzie noga?
-No z nogą to już gorzej, raczej bym nie pojechała...
-Nawet tak nie żartuj! Przecież musiałbym sobie kogoś szukać, żeby pojechał zamiast Ciebie!

Ech...

Pomysł prawie doskonały

Wczoraj kompletnie ścięło nas z nóg. Od niedawna K. chodzi do pracy na 9, więc ciągle jeszcze przestawiamy nasze biologiczne zegary. Dość nieudolnie póki co.
Po powrocie do domu byliśmy oboje wyczerpani, zmęczeni i senni, więc o 20.05 byliśmy już w łóżku.
Obudziłam się dziś o 7.30, co daje prawie 12 godzin snu, pełna energii, wyspana, zadowolona.
Gdy chwilę później K. otworzył jedno oko, zakrzyknęłam radośnie:
- Wstawamy! Wstawamy! 12 h snu wystarczy! Wstawamy! Działamy! Idziemy biegać!

K., z wrażenia chyba, otworzył drugie oko, i spoglądając na mnie, rzekł z politowaniem:

- Kobietę mam piękną, ale ją posrało.

I poszliśmy spać dalej.

Jak zostałam rozbrojona

Jednym z nielicznych "spornych" tematów w naszym związku jest przyszłe mieszkanie.
Na razie mamy swoje m2 ale od czasu do czasu pojawia się temat zakupu czegoś większego i przede wszystkim- bliżej cywilizacji.
Ja uwielbiam klimatyczne kamienice, stare, wysokie budownictwo, lofty, i uważam, że najważniejsze jest to, jak urządzi się "środek". Klatka powinna być oczywiście czysta i zadbana, ale nie musi być nowoczesna. Stary Żoliborz, Mokotów, Saska Kępa- wiem, że tam czułabym się dobrze, ale wiem też, że mieszkanie w tych okolicach ma wiele wad.

K. z kolei jest zwolennikiem nowoczesnego budownictwa - od 1995 r. w górę. Standard powinien być wysoki, obowiązkowym elementem wyposażenia jest również garaż.

I tu się czasem spieramy,  choć gdzieś tam w głębi duszy przyznaję mu rację.

Wracając od znajomych znowu zaczęliśmy rozmowę na powyższy temat i znowu przerzucaliśmy się najróżniejszymi argumentami i spostrzeżeniami.
W pewnym momencie K. mówi:
- Nie, no ale to jest ważna życiowa decyzja i nie można kupować jakiegoś badziewia. Ja mam wysokie standardy. Moja kobieta jest z najwyższej półki to i mieszkanie musi być odpowiednie. Ja lubię życie na wysokim poziomie.

I w tym momencie zabrakło mi argumentów...:-)
Niech już będzie nowe ;-)